I had a dream

تصوري داشتم ...

I dreamed I was walking along the beach with God

خيال ميکردم که در کنار ساحل با خدا قدم مي زنم

Across the sky flashed scenes from my life

در ميان آسمان تصويري از زندگيم جلوه گر شد

For each scene, I noticed two sets of footprints in the sand

در هر قسمت دو جاي پا بر روي شن ها ديدم

One belonging to me, and the other to God

يکي متعلق به من و ديگري به خدا

When the last scene of my life flashed before me

وقتي آخرين صحنه زندگيم نمايان شد

I looked back at the footprints in the sand

بازگشتم و به جاي پاي روي شن ها نگريستم

I noticed that many times along the path of my life there was only one set of foot prints.

ديدم که چندين زمان در طول زندگانيم يک جاي پا بيشتر نيست

I also noticed that it happened at very lowest and saddest times in my life

همچنين دريافتم که اين در سخت ترين و غمناك ترين لحظات زندگيم اتفاق افتاده است

This really bothered me so I questioned God about it

اين موضوع مرا براستي ميرنجاند پس براي رفع ابهامم از خدا سوال کردم.

"God, you said that once I decided to follow you. You'd walk with me all the way."

خداوندا فرمودي که اگر به تو ايمان بياورم، هيچ گاه مرا تنها نخواهي گذاشت

But I have noticed that during the most troublesome times in my life, there is only one set of footprint.

اما ديدم که در سخت ترين لحظات زندگيم فقط يک جاي پا بيشتر نيست

God replied, "My precious, precious child"

خدا فرمود: فرزند عزيزم

I love you, and I would never leave you

تو را دوست دارم و هرگز تنهايت نمي گذارم

During your times of trial and suffering, when you see only one set of footprints

اگر در مواقع سختي و رنج فقط يک جاي پا مي بيني

It was then that I carried you

در آن لحظات تو را بدوش کشيدم! ...

 

( با اینکه این متن را مدتها قبل خوانده بودم، تصمیم گرفتم که در اینجا قرار دهم

تا شما هم لذت ببرید و در خلوت خود کمی فکر کنید...)

 

قبل از اینکه ترانه هایی از خودم یا دوستان در اینجا قرار دهم، لازم میدانم چند بیتی از بزرگان ترانه،

برای ادای احترام بنویسم، که اگر امروز نبض ترانه میزند از قلب این عزیزان است:

 

بذار قسمت کنیم تنهائیمونو     میون سفره ی شب تو با من

بذار بین من و تو دستای ما     پلی باشه واسه از خود گذشتن

(قسمتی از ترانه پل:ایرج جنتی عطایی)                                                                                      

 

اکه حتی بین ما ... فاصله یک نفسه ... نفس منو بگیر

برای یکی شدن ... اگه مرگ من بسه ... نفس منو بگیر

(قسمتی از ترانه نفس: شهیار قنبری)                                                

                                                                                                             

تو از راه میرسی، پر از گرد و غبار      تمومه انتظار، میاد همرات بهار

چه خوبه دیدنت، چه خوبه موندنت   چه خوبه پاک کنم، غبارو از تنت

(قسمتی از ترانه غریب آشنا: اردلان سرفراز)                                     

 

(بیت های فوق را به طور تصادفی و ذهنی نوشتم...این استادان خاطره سازان ما هستند،

بیشتر از این بزرگان خواهم نوشت تا نسل امروز طعم ترانه های ناب را بچشند...)

ایرج جنتی عطایی در 19دی ماه 1325 چشم بر جهان گشوده،

در مشهد،تهران،دزفول و لندن زیسته است. اوفارغ التحصیل تئاتر

از دانشکده ی هنرهای دراماتیک تهران است ونیز دارای دکترای

جامعه شناسی هنر از کالج چلسی لندن میباشد. واز بنیان گذاران

گروه تئاتری مزدک است.

ایرج جنتی عطایی را از برجسته ترین ترانه سرایان تاریخ ایران

و از پیشگامان ترانه ی نوین دانسته اند.

با ترانه هایی چون: گل سرخ، قصه وفا،جنگل، خونه، بن بست، سایه،

دریایی(کمکم کن)، خاتون،خاکستری، باور کن، خوابم یا بیدارم، پل،

یاور همیشه مومن، مرا به خانه ام ببر، سقف، آسون نشو(گریه نکن)،

خاک خسته، ستاره های سربی، طلوع کن، لوند، یک قطره دریا، همسفر،

رازقی پرپر شد، درخت، چکاوک و...تاریخ معاصر ترانه و آواز ایران را

سرشار از عشق و خروش و فریاد کرده است.

او علاوه بر ترانه های ماندگار،آثار بی نظیری در زمینه های هنری مانند شعر

و نمایش نامه دارد که در رابطه با نمایش نامه ها و کارگردانی هایش در سطح

جهانی(بین المللی) موفقیت های بسیاری را کسب کرده است.

در این سالها منتقدان مطبوعات بین المللی مطالب فراوانی در پیوند با نمایش نامه های

او نوشته اند، مثل:

: ایرج جنتی عطایی تئاتر لندن را فتح کرد!(Finnancial times 14/9/1985_)

با تصویر پردازی و تخیلی شگرف!  (Morning star 8/7/1987_)

در صف پیش آهنگ نمایش نامه نویسان امروز جهان! (Guardian _9/7/1987)

مثل تو، تو این دنیا زیاده اما        فکر نمیکردم تو هم اینجوری باشی!

که یه روزی قلبمو بگیری از من    یه روزی بی تفاوت بخوای جدا شی! . . .(محمد.م)